Hans-Maarten Post - Utopia Parkway - Fumiyo Ikeda: The adorable queen of all list makers (5 juni 2009)
Guy Duplat - La Libre Belgique - Fumiyo pleine d'émotions (13 juni 2009)
 

‘in pieces’ / Tim Etchells & Fumiyo Ikeda
Door Steven De Belder (juni 2009)

‘in pieces’ is een samenwerking tussen danseres Fumiyo Ikeda en regisseur en auteur Tim Etchells. Fumiyo Ikeda danst al ruim 25 jaar bij Rosas en begon de afgelopen jaren aan een nieuw traject in haar oeuvre, een serie samenwerkingen met andere regisseurs, choreografen en performers. Ze wil niet zozeer een podium-kameleon zijn die alle stijlen aankan, maar trekt andere artistieke universa binnen in haar eigen wereld. In 2007 maakt ze het rauwe ‘Nine finger’ met Benjamin Verdonck en Alain Platel en nu is er ‘in pieces’, een solo gemaakt in samenwerking met Tim Etchells, artistiek leider van het Britse Forced Entertainment, een gezelschap dat ook al zo’n 25 jaar aan de voorhoede van de podiumkunsten staat. Etchells en Ikeda hebben vaak op dezelfde podia en festivals gestaan, maar het was pas de suggestie van Guy Gypens van het Kaaitheater die hen uiteindelijk samenbracht voor een project. Net zoals Ikeda, wil Etchells ook nieuwe richtingen inslaan. Voor hem past deze samenwerking in een reeks projecten onafhankelijk van het gezelschap dat hij leidt. Hij schreef een roman ‘The Broken World’ (2008), is actief in de beeldende kunst en schreef en regisseerde ‘The Night Follows Day’(2007) een voorstelling voor zestien kinderen voor Victoria en ‘Sight is the Sense...’ (2008) voor de Amerikaanse acteur Jim Fletcher.
Het begon als een open onderzoek, een reis doorheen ideeën, losse woorden, teksten, improvisaties, bewegingen, lijstjes, opdrachten enzovoort. De voorstelling biedt microscopische en persoonlijke perspectieven op thema’s als het geheugen en het niets, verhalen en structuren, emoties en identiteit. ‘in pieces’ vertrekt van de verwondering over al die verschillende thema’s en hun onderlinge verbanden en benadert ze niet als abstracte ideeën maar brengt ze als concrete gebeurtenissen en tekst op de scène.
We stellen ons het geheugen vaak voor als een netjes geordend archief dat mits de juiste zoekopdrachten doorzocht kan worden, en waarbij elementen die we minder belangrijk achten doorheen de tijd vervagen en vervangen worden door nieuwe ervaringen. Bij nader inzien verloopt het hele proces van memoriseren, opslaan en terughalen echter veel onvoorspelbaarder. Het is een proces op de grens van het bewuste en het onbewuste. Onze identiteit is een gebeuren, een wankele constructie van herinneringen, verhalen, emoties en hulpconstructies. Wat je vergeet, wat mislukt, wat ontsnapt aan je greep is net zo belangrijk als je herinneringen en je verwezenlijkingen. De taal is maar een onvolmaakt en dubbelzinnig hulpmiddel. Je hebt geen handleiding voor jezelf, we zijn voortdurend in de weer om onszelf samen te vatten voor onszelf en de anderen. Met vaak tragische of komische gevolgen…
Fumiyo Ikeda staat alleen op scène en denkt terug, al dansend en al sprekend. Ze maakt lijsten en structuren van herinneringen, persoonlijke en algemene, fysieke en mentale, triviale en cruciale, recente en oude. Ikeda en Etchells zetten in op de openheid van het geheugen. De flexibiliteit waarmee gegevens geordend en herordend worden. De aanstekelijkheid van het zich herinneren en de kettingreacties die de ene herinnering naar de andere voeren, van de ene persoon naar de andere, van de performer naar de toeschouwer. Beweging en tekst spelen de bal naar elkaar door.
Het geheugen inzetten betekent wegen vinden om toegang te krijgen tot zijn inhoud, structuren bedenken om tijdelijk controle te krijgen over betekenissen en processen. Manieren om de chaos van de werkelijkheid, die zich weerspiegelt  in de chaos van het geheugen en de veelheid aan mogelijke perspectieven op dezelfde gebeurtenis, tijdelijk te sturen. ‘in pieces’ surft op de golven van de tijdelijkheid en voorlopigheid. Het is geen portret, maar een schets van mogelijkheden, een uitnodiging om mee te herinneren, om je eigen verhalen, gedachten en betekenissen te enten op die van Ikeda en Etchells. ‘In pieces’ wil een poreuze voorstelling zijn: stevig en tastbaar, en tegelijk doorlaatbaar. Een stuk dat ademt en aanspoort om mee te ademen.

Geen toekomstige voorstellingen.